คัดไก่ชนเก่ง ลักษณะไก่เชิงที่ดี เชิงชนต้องมีแผลที่ต้องแม่น

คัดไก่ชนเก่ง ลักษณะไก่เชิงที่ดี เชิงชนต้องมีแผลที่ต้องแม่น

 

แนวทางคัดไก่เก่ง ไก่พร้อมชน เชิงชนต้องมีแผลที่ต้องแม่น

การดูลักษณะการต่อสู้ หรือวิธีการต่อสู้ขอไก่ชนนั้นมีหลายแบบ มีชื่อเรียกต่าง ๆ กันออกไปตามท้องถิ่นแบ่งออกเป็น 2 ลักษณะใหญ่ ๆ คือ ไก่ตั้งเป็นไก่ที่ต่อสู้โดยวิธีเข้าปะทะโดยตร เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ไก่บุก หรือไก่ฉะ ลักษณะการต่อสู้ของไก่ประเภทนี้เวลาต่อสู้กัน ไก่จะยืนตรง หน้า คอ อก ยืดอยู่ในแนวเดียวกัน จะเดินหน้าบุกเข้าใส่คู่ต่อสู้ ทั้งจิกตีและเตะแลกกัน ตัวใดตีแม่น ตีบ่อย ตีหนัก และมีแรงปะทะดีก็จะได้เปรียบและชนะในที่สุด ไก่ตั้งมีเชิงตีแยกออกเป็น 4 แบบดังนี้

– ตั้งโด่โจ้ตีกัน คือยืนตรงโด่ เดินบุกเข้าจิกตีกันและกัน ใครตีแม่นตีหนัก หรือที่ถูกที่สำคัญกว่าก็จะชนะไป

– แปะคอเปลี่ยนหน้าตี ไก่ตั้งพวกนี้จะเอาหัวของมันแปะเข้าไว้ที่ต้นคอของคู่ต่อสู้ทั้งทางด้านซ้ายและด้านขวา พอได้จังหวะก็จิกสร้อยคอหรือหนังคอคู่ต่อสู้พร้อมกับกระโดดตี

– กล่อมกระหม่อมตี โดยเอาคางทับหัวคู่ต่อสู้ให้ต่ำลงแล้วถือโอกาสกระโดดตี ถ้าไม่ได้จังหวะก็เอาคางกดหัวแล้วจิกกระหม่อมหรือคอ หน้าหรือที่อื่นๆแล้วตี

– ตีสาดหรือไก่หน้าหงอนตีนเปล่าเป็นไก่ที่บุกตีห่าง ๆ ตัวโดยไม่ต้องจิกคู่ต่อสู้และไม่ยอมให้คู่ต่อสู้เข้าถึงตัว เป็นไก่ตีเร็ว ตีบ่อย ถ้าถูกที่เหมาะ ๆ บ่อยครั้งคู่ต่อสู้จะหมดกำลังหรือพ่ายแพ้ได้ นับเป็นยอดของไก่ตั้งหรือไก่ฉะทีเดียว

คัดไก่ชนเก่ง ลักษณะไก่เชิงที่ดี เชิงชนต้องมีแผลที่ต้องแม่น

คัดไก่ชนเก่ง ลักษณะไก่เชิงที่ดี เชิงชนต้องมีแผลที่ต้องแม่น

“ไก่เชิง” เป็นไก่ที่ไม่ชอบเข้าแลกตีกันเหมือนไก่ตั้ง แต่จะใช้ชั้นเชิง ลวดลายของมันเอาเปรียบคู่ต่อสู้

โดยมันได้ตีเพียงฝ่ายเดียว หรือได้ตีมากกว่าคู่ต่อสู้แยกออกเป็นเชิงมัด เป็นไก่ที่มักมุดหัวเข้าไปใต้ปีกคู่ต่อสู้แล้วโผล่หัวออกมาทางกลางหลังของคู่ต่อสู้ พร้อมกับหมุนตัวไปเทียบ จิกหัวคู่ต่อสู้ดึงและกดลงแล้วตี ทำให้คู่ต่อสู้ทำอะไรมันไม่ได้ ถ้าคู่ต่อสู้แก้เชิงไม่เป็นก็ตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างง่ายดายเชิงกอด มันจะใช้คอของมันกอดทับคอต่อสู้ โดยโผล่หัวออกไปอีกด้านหนึ่งของหน้าคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้ต้องบิดหน้าแว้งไปจิกมันเพราะคอมันปิดอยู่ เมื่อได้จังหวะมันก็ตีคู่ต่อสู้ได้อย่างสบาย

เท้าบ่า เป็นไก่ที่ชอบเข้าวงในแล้วตีในระยะประชิดตัว โดยจิกที่บ่าหรือไหล่คู่ต่อสู้แล้วกระโดดตีแต่ส่วนมากมักเป็นไก่ที่ตีลำตัว ลักษณะการตีแบบนี้สามารถแก้ไก่เชิงลง เชิงกอด และเชิงมัดได้หน้ากระเพาะ เป็นไก่ที่ชอบจิกที่กระเพาะคู่ต่อสู้แล้วตีบางตัวตัลำตัว บางตัวตีหน้า และตีด้านข้างก็มีลักษณะการตีแบบนี้จะได้เปรียบไก่ตั้งและไก่ที่สูงกว่ามัน

“จุ่มคาง” ไก่พวกนี้ชอบจิกคางคู่ต่อสู้กดไม่ให้เงยหน้าได้แล้วกระโดดตี การตีแบบนี้ได้เปรียบไก่ตั้งมาก นอกจากนี้ลวดลายการต่อสู้ของไก่ชน ยังแบ่งออกตามระยะใกล้ไกล และการตีบนล่างของไก่แต่ละตัวได้ดังนี้

ตีประชิดตัว เป็นไก่ที่ชอบเข้าตีวงใน โดยรุกประชิดติดพันคู่ต่อสู้ตลอดเวลา เมื่อได้โอกาสจึงกระโดดตีในระยะใกล้ ๆ บางทีเรียกว่า “ไก่ชิด

ตีห่างตัว เป็นไก่ที่ใช้อาวุธยาว เช่นแข้ง ปีก และเดือยเข้าทำคู่ต่อสู้ ถ้าตีแม่น ลำหนักก็จะชนะกันเร็วไก่ที่ใช้ลวดลายแบบนี้เรียกว่า ไก่ห่าง

ไก่ล่าง เป็นไก่ที่ชอบจิกดีส่วนล่างของคู่ต่อสู้ นับตั้งแต่ต่ำกว่าช่วงไหล่ลงไป เช่น ลำตัว อก โคนขาเรียกว่า ไก่ล่าง

ตีบน เป็นไก่ที่ชอบทำร้ายคู่ต่อสู้เฉพาะตอนบนของลำตัวตั้งแต่ช่วงไหล่ขึ้นไป เช่น ซอกคอ หัวและหน้า เรียกว่า ไก่บน

ตีกลาง ไก่พวกนี้ชอบจิกตีหรือลงเดือยคู่ต่อสู้บริเวณกลางตัว ระหว่างช่วงไหล่ลงมาถึงบริเวณข้างและอก เรียกว่า ไก่กลาง

ตีแบบก้มต่ำ เป็นไก่ชนที่มีนิสัยชอบก้มหัวลงให้คู่ต่อสู้แล้วโผล่แอบขึ้นหาทางจิกตี ถ้ายังไม่มีโอกาสตีก็มุดหัวอยู่ใต้ปีกบ้างท้องบ้าง บางทีก้มหัวลอดท้องคู่ต่อสู้ไปโผล่ออกด้านหลัง ถ้าคู่ต่อสู้เผลอก็จะถือโอกาสจิกตี ชั้นเชิงการที่ว่องไวดีและปากเหนียวจับไม่ยอมปล่อ เมื่อคู่ต่อสู้อ่อนกำลังลงมันจึงจะขึ้นมาขยุ้มจิกตีเอาเรียกว่า ไก่ลง

ไก่ลงบางตัวมีเชิงเด็ดเหมือนกัน เช่น มุดเข้าใต้ปีกและจิกเนื้อที่ใต้ปีก จิกขาด้านในตี หรือจิกข้อขาตีก็มี แบ่งชั้นเชิงของไก่ลงออกเป็น ลงมัด ลงกอด เล็ดลอด และซุ่มซ่อน ซึ่งไก่ลงนี้สร้างความพ่ายแพ้ให้ไก่ตั้งหรือไก่เชิงอื่น ๆ มานักต่อนักแล้ว

ยอดปรารถนาของการชนไก่อยู่ที่ต้องชนะคู่ต่อสู้ การจะชนะคู่ต่อสู้ได้นั้นจะต้องดีให้คู่ต่อสู้กลัวและวิ่งหนีร้องไป ดังนั้นไก่ชนถึงจะมีชั้นเชิงดีเพียงใด ก็จำเป็นจะต้องมีทีเด็ดอยู่ที่การตีแม่นคือ ตีแล้วถูกจุดสำคัญที่เจ็บปวด คือเมื่อถูกแล้วให้คู่ต่อสู้แสดงอาการเจ็บปวดหรืออ่อนกำลังลงอย่างเห็นได้ชัด และตีให้กลัวคือที่ถูกเข้าเพียง 2-3 ครั้งให้คู่ต่อสู้แสดงอาการท้อแท้ หรือเข็ดขยาดออกมาให้เห็นทันที จึงจะเป็นไก่ชนที่สร้างความพ่ายแพ้ให้แก่คู่ต่อสู้ได้